![]() |
| 藕r贸d艂o |
Dialog.
Esencja ka偶dej powie艣ci. Cz臋sto niedocenione, niedopracowane, a przecie偶 tak bardzo istotne w ksi膮偶kach. W czym tkwi sekret dobrych dialog贸w? Jak poprowadzi膰 rozmow臋 bohater贸w, by wci膮gn膮膰 w ni膮 czytelnika? Jak nie pope艂nia膰 b艂臋d贸w przy tworzeniu dialogu?
Dialog to nie tylko rozmowa bohater贸w. To d膮偶enie do okre艣lonego celu, kt贸rym w przypadku powie艣ci jest ci膮g艂a akcja i budowanie napi臋cia. Z dialogu dowiadujemy si臋 o charakterze postaci, jej stosunku do okre艣lonego zjawiska lub innego bohatera oraz mamy wgl膮d w jej my艣li i uczucia. To w艂a艣nie dlatego dr臋twy dialog zabija powie艣膰 i niczym choroba atakuje reszt臋 dobrej tre艣ci. Istnieje jednak pewien spos贸b, kt贸ry pomo偶e pisarzom tworzy膰 lepsze dialogi. Przede wszystkim autor musi mie膰 艣wiadomo艣膰 tego, o czym w danej chwili pisze. Tu nie chodzi o to, dok膮d zmierza akcja. Trzeba wiedzie膰, co m贸wi bohater, co czuje i do czego d膮偶y; w ten spos贸b mo偶na przekaza膰 czytelnikowi nie tylko zwyk艂膮 tre艣膰 rozmowy, ale r贸wnie偶 zachowanie postaci – wpl膮tuj膮c w dialog jej opis – oraz odczucia.
Pisarz nie mo偶e si臋 spieszy膰, bo wtedy wi臋kszo艣膰 jego my艣li zostaje w g艂owie, a czytelnik jest niedoinformowany. Ka偶d膮 kwesti臋 trzeba roz艂o偶y膰 na czynniki, doda膰 najwa偶niejsze szczeg贸艂y, przeanalizowa膰 i wszystko po艂膮czy膰, przekazuj膮c czytelnikom odpowiednie kwestie przez usta bohater贸w. Postacie nie mog膮 odpowiada膰 tylko na zadawane pytania i prowadzi膰 suchych rozm贸w. W dialogach najwa偶niejszy jest podtekst. To on nadaje smaczku i popycha bohater贸w do dzia艂ania. To w艂a艣nie dialogi z podtekstami ciesz膮 si臋 najwi臋ksz膮 popularno艣ci膮 w艣r贸d czytelnik贸w.
Bardzo cz臋sto w ksi膮偶kowych konwersacjach pojawia si臋 zbyt wiele informacji. Cz艂owiek jest z natury leniw膮 istot膮, dlatego rzadko si臋 zdarza, 偶eby zapami臋ta艂 jakiego koloru by艂y p艂atki kwiat贸w na sukience ma艂ej dziewczynki, kt贸ra mia艂a s艂odkie warkoczyki z niebiesko-偶贸艂tymi kokardami. Dialog mo偶na udoskonali膰, usuwaj膮c z niego nieistotne informacje. Oczywiste jest, 偶e czytelnik na pocz膮tku wszystkiego nie zrozumie i zacznie si臋 g艂owi膰, co te偶 ten autor mia艂 na my艣li. B臋dzie jednak czyta膰 dalej, 偶eby odkry膰 s艂odk膮 tajemnic臋 tw贸rczego zamys艂u pisarza, kt贸ry przecie偶 z艂o偶y艂 mu obietnic臋 – jeden z wa偶nych element贸w powie艣ci.
Pisz膮c dialog, nale偶y r贸wnie偶 pami臋ta膰 o cz艂owiecze艅stwie bohatera. Nikt nie jest doskonale opanowany, dlatego posta膰 r贸wnie偶 nie mo偶e taka by膰. Je艣li pisarz dobrze wyobrazi sobie dan膮 scen臋, pozna dog艂臋bnie swego bohatera i zrozumie jego post臋powanie, wtedy nie b臋dzie mia艂 problemu ze stworzeniem naturalnej postaci. Problemu nie sprawi mu r贸wnie偶 odpowiedni dob贸r s艂贸w i gest贸w.
Pisz膮c powie艣膰, tworzy si臋 dzie艂o literackie, dlatego wszystko, co zostanie przekazane w dialogu, musi mie膰 sw贸j cel, musi by膰 zwi臋z艂e, ale przede wszystkim – zrozumia艂e dla czytelnika. Bohaterowie powinni zachowywa膰 si臋, m贸wi膰 i odczuwa膰 jak prawdziwi ludzie. Jednocze艣nie bardzo wa偶na jest indywidualno艣膰. Dobrze, je艣li ka偶da posta膰 zachowuje sw贸j wyj膮tkowy rys i czym艣 si臋 wyr贸偶nia spo艣r贸d morza innych. Taki drobny szczeg贸艂 ma du偶y wp艂yw na jako艣膰 ca艂ej powie艣ci, ale r贸wnie偶 wiele wnosi w tworzenie dobrych dialog贸w.
Dialog ma do spe艂nienia trzy g艂贸wne cele. Przedstawia relacje, jakie zachodz膮 mi臋dzy bohaterami, zawsze popycha akcj臋 do przodu oraz buduje napi臋cie. Jest to oczywi艣cie niepisana zasada, ale warto j膮 stosowa膰. Wtedy mo偶na mie膰 pewno艣膰, 偶e rozmowy bohater贸w b臋d膮 b艂yskotliwe, wci膮gaj膮ce i uwielbiane przez czytelnik贸w. W ko艅cu w dzisiejszym 艣wiecie s艂owo ma bardzo du偶膮 moc. Nale偶y o tym pami臋ta膰.

Prze艣lij komentarz
Wiele dla nas znacz膮 Wasze opinie, dlatego dzi臋kujemy za ka偶dy zostawiony 艣lad i zach臋camy do komentowania i dzielenia si臋 swoimi przemy艣leniami.