Uwięzieni

źródło

Miłość jest jak więzienie. Zniewala i odcina człowieka od rzeczywistości. Nie ma ratunku dla tego, kogo ogarnie. A nieodwzajemniona miłość? A miłość, która musi patrzyć z zazdrością na ukochaną osobę okazującą swe uczucie komuś innemu? A miłość, która jest zwodzona i choć wie, że zostanie zraniona, to nadal trwa przy swoim?

Do kraju tego... Cyprian Kamil Norwid – Moja Piosenka II

źródło

Miłość jest wszechobecna. Najczęściej jest rozumiana jako więź między dwojgiem ludzi. Ja jednak chciałabym zastanowić się dziś nad tekstem przywołującym miłość i tęsknotę za Ojczyzną, i przedstawić wam interpretację utworu literackiego Kamila Cypriana Norwida pt. Moja Piosenka (II).

Pani wiosna

źródło

Wiosna, wiosna, taka jest radosna! Wiosna, wiosna, pięknieje cały świat...

Wiosna to zadziwiająca pora roku. Tchnie optymizmem, bo budzi nowe życie, rozwija wyobraźnię, kreuje nowy świat. Cieplejsze dni sprawiają, że człowiek czuje się lekko, jakby miał możliwość wznieść się w powietrze i lecieć. Życie budzi się, ziemia przybiera się w kwiaty. Wszystko pięknieje...

Kącik poetycki – alergia

źródło

Czasem wstajesz rano po bezsennej nocy i nie masz siły żyć, iść dalej... Nie ciekawi cię jutro, nie interesuje, co jest za rogiem, co czeka, jaki będzie następny życiowy przystanek... Jesteś przekonany, że świat skutecznie wyrwał ci ostatni fragment optymizmu, który skrywałeś w najciemniejszym zakamarku serca. Człowiek człowiekowi wilkiem. To brzmi jak apokalipsa, która staje się dziś. Powtarzając za siwym staruszkiem (który może jest prorokiem – zastanawiam się  nad tym coraz częściej) z wiersza Czesława Miłosza: innego końca świata nie będzie. 

Dlaczego dusza objęta jest zgrozą?

źródło

Dlaczego czasem gdzieś w sercu człowiek czuje nagły lęk i złość? Dlaczego sprzeczne i nieprzyjazne uczucia targają duszą, nie dadzą jej zaznać spokoju? Dlaczego człowiek jest niczym sparaliżowany, bezradny i zrezygnowany, gdy staje oko w oko z trudem, bólem, zdradą?

Który skrzywdziłeś… Czesław Miłosz. Analiza i interpretacja

źródło

Autorem wiersza Który skrzywdziłeś jest Czesław Miłosz. Utwór ten powstał w Waszyngtonie w 1950 roku Wydany został w 1953 w tomie Światło dzienne. 

Kącik poetycki – o ludziach aniołach

źródło

Szeptem modlę się do słonecznego nieba o zwykły chleb uśmiechu (parafrazuję odrobinkę). Lubię dni takie jak ten, gdy słońce wstaje, jeszcze zanim otworzę oczy, gdy wplata mi we włosy swoje złote palce, gdy muska moje serce, wlewając w nie złotym lejkiem promienistą nadzieję. W dni takie jak ten cała ziemia jest poematem o słońcu, które otula złocistym blaskiem twój uśmiech i moje problemy, a może mój uśmiech i twoje problemy, problemy i uśmiechy, łzy i szczęście. Słońce na bezchmurnym niebie i słońce, które mogę dziś tobie prawdopodobnie ofiarować. 

Kącik poetycki – czas umierania

źródło

Kohelet uczy, że wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem, i choć jestem pewna, że ma rację, to właśnie czas umierania sprawia tak wiele bólu, to z nim często nie możemy się pogodzić, jeszcze niegotowi, tak bardzo niegotowi na rozstanie z kimś, kto dał nam cząstkę siebie. 

Duma

źródło

Wiele rzeczy robimy, kierując się uczuciami. Co jednak się stanie, jeśli na scenę wraz z nimi wkroczy duma? Co będzie silniejsze: rozum, uczucia czy duma właśnie? Czy zniszczy ona nasze marzenia, sny, pragnienia? A może ocali je od zapomnienia, pogrzebania pod gruzami złych wyborów?

Za nami...

źródło

Wszyscy odchodzą, a człowiek zostaje sam, maleńki w wielkim świecie, który przytłacza i nie widząc, taranuje. Zagubiony, niedostrzeżony przez nikogo. Tonie w samotności, choć otacza go wielu, depcze i pomiata, nie rozumie. Choć potrzebuje kogoś, kto przejmie się nim, pomoże mu, to jednak jest sam. Bo gdzie należy szukać drugiego?

Hymn Smutno mi, Boże! – Juliusz Słowacki. Analiza i interpretacja

źródło

Wiersz Juliusza Słowackiego znany jest jako hymn O zachodzie słońca na morzu (Smutno mi, Boże!). Powstał o zachodzie słońca na morzu przed Aleksandrią, 19 października 1836 roku. Podmiotem lirycznym jest prawdopodobnie sam autor. Świadczy o tym nawiązanie do jego przeżyć, a także wypowiadanie się przezeń w pierwszej osobie liczby pojedynczej.

Kącik poetycki – kłamstwo

źródło

Czasem chcemy naiwnie wierzyć nawet w niemożliwe, czasem z ufnością pamiętamy obietnice, czekamy na spełnienie i czasem… przeżywamy rozczarowania. Co może być gorsze od najgorszej prawdy? Słodkie kłamstwo o iluzorycznie słodkim zapachu podawane z łudząco słodkim uśmiechem. 

Jak wygląda twój świat ze snów?

Sny przynoszą piękno i radość, a także ból oraz rozpacz. Są odzwierciedleniem naszych lęków i pragnień. Tworzą własny świat, świat marzeń, fantazji... Jaki jest wasz świat ze snów?

Autorka zdjęcia: Joanna Adamczyk

Silniejsza jest miłość jednostek czy nienawiść ogółu?

źródło

Wiersz Cypriana Kamila Norwida W Weronie jest przykładem nowego nurtu w sztuce, rodzącego się w okresie romantyzmu. Ma on nietypową budowę – rymy w dwóch pierwszych wersach, a trzeci to jakby dopełnienie, podsumowanie. Kierowany głównie uczuciami, które zapewne wzbudził w poecie dramat Szekspira, jest niejako podsumowaniem smutnego końca historii kochanków z Werony.

Rozbudza on w czytelniku ujmujący smutek. Jest to tekst niezwykłe trudny. Jego pozorna prostota, a jednocześnie wyrafinowanie, ogromnie zdumiewa.

Kącik poetycki – cisza

źródło

Wydawać się może szaleństwem nazywanie ciszą chwili, w której słychać. Czyż istnieje piękniejsze szaleństwo? Albo cisza piękniejsza niż ta, która rozbrzmiewa w ogrodzie, smakuje truskawkami i pachnie słonecznikiem? 

Żal...

źródło

Ludzie przeżywają cierpienie na wiele sposobów. Jedni próbują je zabić, stosując pseudometody, takie jak nadużywanie alkoholu, palenie papierosów czy zażywanie narkotyków. Niektórzy rzucają się w wir zajęć, przesadzają z pracą, wpatrują się w komputer czy telewizję. Ja znajduję sobie wiele zajęć, a żal, którego nie umiem "wykrzyczeć", przelewam na papier. W ten sposób powstał wiersz, który wam dziś zaprezentuję.

Kącik poetycki – bukiet magnolii

źródło

Siedzę sama na łóżku w pokoju i spoglądam przez okno, które chwilowo stało się moim łącznikiem z całkowicie ponurą dziś pogodą, z zakapturzonymi ludźmi pędzącymi w ulicznym tłumie spraw małych i wielkich. Tulę się do kubka wypełnionego gorącą, białą kawą i zaczynam znowu rozumieć, że tego właśnie mi potrzeba – ciepła, w każdym tego słowa znaczeniu. Temat miłości nigdy nie będzie przereklamowany.

Prośba niespełniona

źródło

Witajcie, moi drodzy. Mam dla was wiersz napisany jakiś czas temu. Jestem bardzo ciekawa, jak interpretują go czytelnicy, jak rozumie go osoba, która nie wie, co ja czuję, nie wie, co się wydarzyło w moim życiu i pod wpływem jakich zdarzeń go napisałam. Mam nadzieję, że wam się spodoba.

Mrok

źródło

Co czujecie, kiedy patrzycie w mrok? O czym myślicie, kiedy ogarnia was ciemność? Czym ona jest dla was? Odkrywa przed wami przeszłość, przyszłość, teraźniejszość? Czy wzbudza w was jakieś uczucia? Lubicie patrzeć w mrok? Na gwiazdy?

Wiosna, ach to ty

źródło

Ponura i mało świąteczna zima mogłaby wpędzić w depresję nawet najbardziej radosną osobę. Na szczęście po każdych mrozach, śnieżycach i zawiejach wreszcie wychodzi słońce. Aby choć trochę otworzyć Wasze serca na nadchodzącą porę roku, prezentuję wybrane przeze mnie wiersze. Liczę, że poczujecie pierwsze oznaki wiosny.