Czasem najlepszą obroną jest atak

źródło

Życie jest cholernie pogmatwane, nigdy nie wiesz, co spotka cię za chwilę. Dlatego trzeba czerpać z niego garściami i walczyć o to, na czym ci zależy. W końcu jutro może mnie już nie być.

No i nadeszła ta chwila – ostatnia część cyklu Antilia. Z żalem i smutkiem w sercu muszę powiedzieć, że moja przygoda z Mandorą dobiegła końca. Ścieżka ocalenia odpowiada na wszystkie pytania postawione w dwóch poprzednich pozycjach. To właśnie teraz dowiadujemy się wszystkiego, znamy zakończenie całej historii, a nasze wątpliwości zostają rozwiane. Nie myślcie, że opowieść staje się piękna, dobro zwycięża zło, a koniec jest tak banalny, że nie ma sensu w ogóle sięgać po tę książkę. Moi kochani – nic bardziej mylnego, uwierzcie mi na słowo.

Tylko głupcy nie odczuwają strachu

źródło

Teraz wiem, że prościej jest odejść, poddać się, niż żyć ze świadomością, że nie potrafiło się ocalić kogoś, na kim ci zależy.

No i jest! Druga część Tatuażu z lilią, na którą tak długo czekałam. Kontynuacja historii Niny (księżniczki Antilii) pochłonęła mnie do tego stopnia, że zapomniałam o całym bożym świecie. Kochana autorko, serdecznie dziękuję! Nie spodziewałam się, że akcja aż tak nabierze tempa...

Oznaczona tatuażem

źródło

To zadziwiające, że człowiek do wszystkiego potrafi przywyknąć, nawet do braku miłości.

- Piękna, chyba zabłądziłaś, prawdziwi faceci stoją tutaj.(...) 

- To może się przesuniesz, żebym mogła ich zobaczyć?

Dzień 18 urodzin dla każdego z nas powinien być wyjątkową chwilą. Ale co zrobić i jak się zachować, gdy świat nagle przewraca się do góry nogami, problemy zaczynają się mnożyć i traci się wszystko, co było najcenniejsze?