O miłości, zdradzie i poczuciu winy

źródło

Po genialnej książce, jaką okazało się Sekretne życie pszczół, nie mogłam nie sięgnąć po inne książki Sue Monk Kidd. Właśnie dlatego, gdy dowiedziałam się o wznowieniu Opactwa świętego grzechu, postanowiłam się z nim zapoznać pomimo wielu negatywnych opinii, które miałam okazję przeczytać. Byłam pełna optymizmu i miałam nadzieję, na kolejną zajmującą i skłaniającą do refleksji lekturę, która na długo zapadnie mi w pamięć, ale czy taką książkę dostałam?

Bezdrożny na każdej drodze

źródło

Dorrigo Evans jest chirurgiem, bohaterem narodowym, mężem i ojcem, jednak sam sobą gardzi. Nie czuje tego, kim naprawdę jest, uważa to wszystko za bzdury. Pod płaszczykiem obojętnej powierzchowności nosi przejmujący smutek, niespełnioną miłość i ból tysięcy. Wspomnienie obozu. Obozu śmierci. Obozu, w którym nie zmuszano więźniów tylko do budowy kolei, zmuszano ich do umierania. Dorrigo wrócił z piekła, ale jak po takiej podróży można cieszyć się życiem? Świat już taki jest. Okrutny. Bezwzględny. Nie ma nadziei. Nie ma przyjaciela z obozu. Towarzysze zginęli. Co tak naprawdę pozostało?

Ciche wołanie o pomoc

zdjęcie autorki

Myślisz, że przemocy wokół ciebie nie ma?

Myślisz, że przemoc występuje tylko w rodzinach patologicznych?

Myślisz, że przemoc jest do zauważenia?

Myślisz, że zawsze możesz pomóc ofierze przemocy domowej?

Mylisz się...

Nie znam twórczości Katarzyny Grocholi. Zawsze kojarzyła mi się z pozycją Nigdy w życiu, która miała coś w sobie – i... tyle. Biorąc do reki Trzepot skrzydeł, nie pomyślałam, że mogę tam zastać taką historię. W dodatku napisaną w niebanalny sposób.

(Jeśli masz czas – przeczytaj cytaty z książki. Będą znaczyć o wiele więcej niż moja recenzja).

Świat kręci się dalej bez względu na to, jakie spotykają nas nieszczęścia

źródło

Karolina Południowa, 1964 rok. Czternastoletnia Lily Owens żyje w poczuciu winy, pod opieką surowego i agresywnego ojca. Marzy o ucieczce z rodzinnego miasta, by podążyć śladami utraconej w dzieciństwie matki. Gdy jej czarnoskóra opiekunka Rosaleen, pragnąc stać się pełnoprawną obywatelką zostaje brutalnie pobita i oskarżona o napaść, Lily zyskuje szansę na wyrwanie się spod twardej ręki ojca. Organizuje ucieczkę, w którą wplątuje nieprzekonaną do tego pomysłu Rosaleen. Wszystkie tropy prowadzą do małego miasteczka Tiburon, gdzie Lily razem ze swoją opiekunką trafia pod drzwi różowego domu należącego do trzech czarnoskórych sióstr pszczelarek noszących imiona letnich miesięcy Czy w tym niezwykłym azylu Lily odnajdzie spokój sumienia?

Człowiek buntuje się w każdy możliwy sposób

źródło

Sarah Grimké jest środkowym dzieckiem sędziego sądu najwyższego Karoliny Południowej i jednocześnie plantatora, który w swojej posiadłości w Charlestonie i na plantacji utrzymuje grupę niewolników. Wśród nich znajduje się czarnoskóra Hetty, zwana również Szelmą, córka Charlotte – najlepszej szwaczki w całym mieście. Matka dziewczynki sieje w niej ziarno buntu, przekonania, że niewolnicy nie różnią się od swoich Panów, są ludźmi w takim samym stopniu. Hettz pielęgnuje w sobie ideę i marzenie matki o wyzwoleniu.

Śmierć na pulpicie

Dreszczyk emocji jest tym, czego szukamy i pragniemy w swoim życiu. Żeby nie było monotonne i nudne. Niektórzy skaczą ze spadochronem, inni grają na flecie, a my… czytamy książki. Jednym z gatunków, który przyciąga ogromną rzeszę czytelników spragnionych niezapomnianych wrażeń, jest kryminał. Ma wciągać, intrygować, trochę straszyć, a przede wszystkim pobudzać wyobraźnie. W moje ręce trafiła książka Notebook Tomasza Lipko, która miała mi takie wrażenia zapewnić. Czy udało się?

Świat staje na głowie

źródło

Nadchodzi ogień to pierwszy tom Sagi końca świata, który powstał przy współpracy Gillian Anderson, znanej z serialu Z Archiwum X aktorki, i Jeffa Rovina, autora bestsellerowych powieści, który podobno zachęcił Gillian, by wykorzystała swój potencjał, wyobraźnię i pomysły przy pisaniu książki. Do sięgnięcia po powieść zachęcił mnie opis, ale i fakt, że ta Gillian Anderson postanowiła napisać książkę, co bardzo mnie zaciekawiło. Jak aktorka poradziła sobie w roli autorki?

Kilka dni lata...

fot. Diana B

Trzy kobiety...

Trzy pokolenia...

Jedno mieszkanie...

Trzy małżeństwa...

Wiele nieszczęść i historia zataczająca krąg...

Te wszystkie historie znajdziemy w polskiej sadze Kilka dni lata Małgorzaty Sobieszczańskiej. Ta książka doskonale pokazuje, jak niewiele trzeba, żeby powtarzać błędy poprzedniego pokolenia.  Nie ma rodziców idealnych, nie ma bajkowych rodzin. Każdy z nas nosi w sobie tajemnicę, która zawiera ból przeszłości, jednak to od nas zależy, czy przekażemy ją następnemu pokoleniu. Czasem zdarza nam się, że zapominamy, jakich zachowań nie lubiliśmy u swoich rodziców, i po prostu je powielamy, skazując nasze dzieci na podejmowanie podobnych rozwiązań i odczuwanie takiego samego bólu, który czuliśmy. Możemy robić to świadomie lub nie, ale efekt zazwyczaj jest ten sam – niezrozumienie, zepsuta relacja. Nie wszystko można naprawić, nie zawsze starczy nam na to czasu...