Wiedźmin 3: Dziki Gon – gra idealna?

Temat ten, mój drogi czytelniku, był już wałkowany wiele razy i z pewnością, widząc taki nagłówek,  natychmiast scrollujesz dalej, nie chcąc tracić czasu na recenzję gry, o której wiesz już tak wiele. Nie mogę cię za to winić, jeśli zechcesz – scrolluj dalej. Dla mnie jednak ta gra to coś więcej.To ukoronowanie mojej "kariery gracza" oraz zamknięcie pewnego rozdziału w życiu. Wykształciłem swój gust przy Wiedźminie. Był to mój pierwszy RPG i to dzięki niemu zostałem w tym gatunku już prawdopodobnie na zawsze. Przede wszystkim to historia, która jest bliska mojemu sercu, gdyż porusza do bólu brutalne i istotne kwestie naszego świata. Brzmi podniośle? W pewnym sensie właśnie takie jest. Chciałbym ci więc, mój drogi czytelniku, przedstawić grę cRPG, która ukazała się w maju 2015 roku – Wiedźmina 3: Dziki Gon, dzieło CD Projekt RED, ostatnią część z serii Wiedźmin, stworzonej na podstawie sagi Andrzeja Sapkowskiego o takim samym tytule. Razem przyjrzymy się temu niedoskonałemu dziecku.

Wojna o wojnę...

źródło

Jakiś czas temu opowiadałam o wydaniu "Fragile. Warsztat", tym razem chciałabym skupić się na najnowszym – "Wojna o wojnę".

Pismo kulturalne Fragile

źródło

Jak mają się w Polsce sprawy związane z kulturą? Czego dziś człowiek oczekuje od sztuki? Zaryzykowałabym stwierdzenie, że coraz więcej! Nawet na ulicy można usłyszeć rozmowy przeciętnych obywateli o najnowszych filmach, ich komentarze, krytykujące banały i pochwalające oryginalne pomysły. W tramwaju aż roi się od zaczytanych ludzi, którzy potrafią nawet w zabieganym, pełnym pośpiechu dniu znaleźć chwilę, żeby poczytać, posmakować literatury. Muszę przyznać, że często są to nawet dzieła ambitniejsze niż pełne prostoty romanse. Jak widać, ludzie łakną sztuki, potrzebują jej do życia – sztuka przecież wiąże się z uczuciami, a bez uczuć życie nie smakowałoby tak samo.

Z kulturą na ty

źródło

Poznajmy tajniki świata kultury! Nie uciekajmy od różnorodności.

Fragile

źródło 

Na polskim rynku wydawniczym nie ma wielu pism kulturalnych. Przeważają tabloidy, które czyta się szybko, a ich treść szokuje, choć nie dotyczy osobiście nas samych. Czasopism traktujących o literaturze, sztuce czy ogólnie o kulturze nie znajdziemy w kiosku. Trzeba ich szukać w empiku lub innej księgarni. Czy to oznacza, że Polacy są na bakier z kulturą? Problem leży chyba zupełnie gdzie indziej.

Jak się ma kultura w naszym kraju?

Teksty kulturalne w naszym kraju na dłuższą metę nie mają racji bytu, jeśli weźmiemy pod uwagę zainteresowanie statystycznego Polaka jakąkolwiek formą takowych. I nie mam tutaj na myśli wyłącznie literatury, bo przecież wszyscy wiemy o naszych statystycznych "rekordach" czytelniczych, z którymi możemy się zapoznać zarówno w internecie, jak i w licznych gazetach nagłaśniających problem małej liczby (a u niektórych nawet braku) przeczytanych rocznie książek. Nie tylko literatura jest niedoceniana w naszym kraju – niewiele słyszy się u nas także o roli teatru czy sztuki. Tematy te chętnie podejmowane są za to w najnowszym czasopiśmie "Fragile", które traktuje niemal o wszystkich możliwych tekstach kultury – od muzyki począwszy, na teatrze skończywszy.

Harry Potter – to nie koniec!

W roku 2007 (w Polsce: w 2008) miała miejsce istna tragedia. Do księgarń trafiła ostatnia część serii o Harrym Potterze. Co dziwne, nie to przyjęto najgorzej, lecz premierę ostatniego filmu na podstawie powieści J.K. Rowling, która odbyła się cztery lata później. W każdym razie w obu przypadkach był to koniec. Miliony fanów na całym świecie rozpaczały. Sama tupałam nogami i krzyczałam, że tak być nie może. Co, tak po prostu? Koniec. Ale czy definitywny?

Krystyna Siesicka – moje wspomnienia o autorce

źródło

Ludzie są jak wiatr. Jed­ni lek­ko prze­lecą przez życie i nic po nich nie zos­ta­je, drudzy dmą jak wichry, więc zos­tają po nich ser­ca złama­ne, jak ja­kieś drze­wa po hu­raga­nie. A in­ni wieją jak trze­ba. Ty­le, żeby wszys­tko na czas mogło kwitnąć i owo­cować. I po tych zos­ta­je piękno nasze­go świata...