 |
| źródło |
W latach 20. Lew Kuleszow
przeprowadził kilka eksperymentów montażowych. W jednym z nich zestawił
ze sobą ujęcie radzieckiego aktora o neutralnym wyrazie twarzy z trzema
obrazami – talerzem zupy, trumną oraz bawiącą się dziewczynką. Za każdym razem
odbiorcy dopatrywali się w twarzy aktora innych, sprzecznych ze sobą emocji –
głodu, smutku czy radości.
Ten prosty, ale jakże ważny
eksperyment ukazuje ogromną rolę montażu w filmowym sposobie myślenia, kiedy
to sens obrazu budowany jest na styku kadrów, a nie wynika z jednego z nich.
Technika montażu filmowego to sztandarowa pozycja z tej dziedziny filmowej i – jako jedna
z nielicznych – dostępna w języku polskim.
