Ostatnie spotkanie

źródło

Mam szacunek do twórczości Nory Roberts. Naprawdę! Na świecie sprzedano ponad 400 milionów jej książek; gdyby tak na to spojrzeć, to od 25 lat co minutę sprzedaje się 21 egzemplarzy jej powieści. 147 tytułów trafiło na listę bestsellerów New York Timesa. Powieści przetłumaczono na ponad 25 języków, część z nich zekranizowano. Pisze romanse, kryminały (pod pseudonimem J.D. Rob), powieści sensacyjne, przygodowe, obyczajowe, fantastyczne, historyczne, thrillery, wielopokoleniowe sagi. W swoim dorobku ma ponad 200 tytułów. Pierwszy z nich opublikowała w 1981 roku. Same wyniki świadczą o ogromnej ilości czytelników i sukcesów, jakie osiągnęła. Niestety chyba nigdy nie przekonam się do powieści Nory Roberts. To moje drugie spotkanie z jej twórczością i chyba jednak ostatnie.

Czy jest coś ze mną nie tak?

Czasami trzeba odpowiedzieć na pewne pytania...

źródło

Czy nie marzycie czasami o idealnym życiu? Takim, w którym wszystko będzie wam się układać? Dobrze płatna praca, kochający mąż, ładne i utalentowane dziecko, tropikalne podróże... Mogłabym tak wymieniać w nieskończoność. Jestem pewna, że nieraz zapragnęliście tego wszystkiego. Ale czy nie wydaje się wam to nudne? Czy w ogóle jest możliwe? Życie Laury takie się wydaje. Jednak wszystko się zmienia, gdy umiera jej ojciec. Mimo że Laura nie miała z nim bardzo dobrych kontaktów, bardzo go kochała i teraz musi poradzić sobie z utratą rodzica. W dodatku dochodzi do tego pewna mała prośba. Przynajmniej wtedy takie odnosi się wrażenie... Laura ma odwiedzić starszą panią, która miała jakieś istotne znaczenie dla jej ojca. Jakie jest zaskoczenie kobiety, gdy odkrywa, że staruszka nie ma pojęcia, kim był jej opiekun. Tym bardziej że powrót do domu okazuje się zaskakujący. Zbyt zaskakujący...   

Tysiąc ran codzienności

źródło

Bo to się zwykle tak zaczyna... Po wielkiej miłości przychodzi codzienność. Minuta po minucie, godzina po godzinie, odbierają nam złudzenia. Kolejny katar, chwile nudy, złość i zmęczenie. Banalne sprawy, nużące zakupy, domowe awantury. Nie każdy związek rozkwita z upływem lat. Niektóre z nich mają swój termin przydatności do zniesienia. A w takiej atmosferze łatwo o... kryminał.

Pozwól odejść... jeśli kochasz

    

źródło

I trudno mi się przyznać, 
że to wszystko nagle traci sens
gdy ciebie nie ma.
Na głos nie wypowiem,
że tęskniłam gdy nie było cię
trochę za długo. 

Ania Dąbrowska, Trudno mi się przyznać

Gdy jesteśmy młodzi, nie myślimy o dzieciach. To kwestia przyszłości, nieraz bardzo odległej. Kiedyś podejmiemy taką decyzje. Ustalimy, czy chcemy mieć dzieci oraz ile. Bo takie kwestie trzeba dokładnie przemyśleć, zaplanować i zrealizować. Jednak na razie nie poświęcamy temu zbyt wiele uwagi. A co, jeśli los zdecyduje za nas? Gdy rozsypie się nasz misternie przygotowany plan? Jeśli okaże się, że nigdy nie będziemy mogli mieć własnych dzieci? To będzie koniec, a może dopiero początek?

Egzamin ze szczęścia

źródło

Zdrada to chyba najgorsze, co może wydarzyć się w związku. Wychodzą na jaw wszystkie kłamstwa, większe i mniejsze oszustwa oraz brak lojalności. A jeśli nie jest to jednorazowy skok w bok? Jeśli druga kobieta nie tylko jest rywalką w łożu, ale też w sercu? Jak wiele można wybaczyć i czy nowe związki najlepiej buduje się na zgliszczach?

Gra o przyszłość naszej planety

źródło

Światu grozi Trzecia Inwazja kosmicznych najeźdźców nazywanych Formidami. Druga Inwazja, mająca miejsce 80 lat wcześniej, została cudem powstrzymana dzięki genialnemu dowódcy Mazerowi Rackhamowi. Od tego czasu świat zjednoczony w obliczu ciągłego zagrożenia intensywnie przygotowuje się do zaplanowanej obrony.

Losy Andrew Wiggina są z góry przesądzone. Już od najmłodszych lat jest pod pełną obserwacją Międzynarodowej Floty i wiadomo, że w przyszłości odegra znaczącą rolę w obronie naszej planety. Wojna zbliża się wielkimi krokami, a młody Ender to ostatnia szansa ludzkości. Czy poradzi on sobie z tak trudnym zadaniem? Czy uniesie na swoich barkach ciężar tak wielkiej odpowiedzialności? I czy będzie w stanie się podporządkować, tak aby nie zaprzepaścić jedynej szansy na wygranie wojny?

Czasami nierozerwalna więź to kwestia chwili

źródło

Wpadają na siebie przypadkiem. Ona i on. Jeszcze się nie znają, czasem nawet nie lubią, a już coś zaczyna się dziać. Ciągnie ich do siebie, niekiedy grzesznie, innym razem bardzo niewinne. Wszystkie drogi przestają prowadzić do Rzymu, a kierują się w bardzo konkretne drzwi. Losy dwojga, nie tak dawno zupełnie obcych ludzi, zaczynają przeplatać się niczym ciasny warkocz. Mogą nie widzieć się latami, ale spotkanie jest tylko kwestią czasu. Przeznaczenie czy zbieg okoliczności? Uśmiech losu czy przekleństwo?

Diabeł w roli głównej

Na początek zapamiętaj jedno.

Trzymaj kolana razem, a nie będziesz płakać. (...)

Ucz się na cudzych błędach i pracuj głową, a nie tyłkiem,

kolanami też podłogi pod biurkiem nie wycieraj,

bo nic dobrego ci to nie przyniesie.