Uwięzieni

źródło

Miłość jest jak więzienie. Zniewala i odcina człowieka od rzeczywistości. Nie ma ratunku dla tego, kogo ogarnie. A nieodwzajemniona miłość? A miłość, która musi patrzyć z zazdrością na ukochaną osobę okazującą swe uczucie komuś innemu? A miłość, która jest zwodzona i choć wie, że zostanie zraniona, to nadal trwa przy swoim?

Ja to ktoś inny – życiorys Arthura Rimbaud

źródło

Moje życie, jeśli mnie pamięć nie zwodzi, było niegdyś ucztą, na której otwierały się wszystkie serca, płynęły wszystkie wina. Pewnego wieczoru wziąłem na kolana Piękno. – I przekonałem się, że jest gorzkie. – Znieważyłem je. Uzbroiłem się przeciw trybunałom. Uciekłem.

Arthur Rimbaud – poeta, wizjoner, geniusz, człowiek. Artysta, który swą twórczość literacką zakończył bardzo wcześnie, bowiem w wieku 21 lat porzucił poezję, nigdy do niej nie powracając. Kim był ten poeta-jasnowidz, którego Victor Hugo przywykł nazywać dziecięcym Szekspirem? Jak wiele mógł mieć do przekazania w tak młodym wieku? Dlaczego tak szybko porzucił poezję? 

Smutna bajka

źródło

Smutna bajka

Miałam być królową
w zamku z Twoich snów
Miałeś jasną głową
padać do mych stóp
Ptaki najpiękniejsze
w klatki pozamykać
Perły najcenniejsze
moich ust dotykać
Miałeś dać mi słońce
Złoty promień z nieba
I słowiki drżące
miały dla mnie śpiewać
Miało być jak w baśni
cudnej tajemniczej
Gdzie radość nie gaśnie
i szczęśliwe życie
Miałeś być na zawsze
trwać przy moim boku
Więc na niebo patrzę

Szukam wśród obłoków
Twej postaci cienia
Nasłuchuję kroków
Ach! To tylko marzenia...

Do kraju tego... Cyprian Kamil Norwid – Moja Piosenka II

źródło

Miłość jest wszechobecna. Najczęściej jest rozumiana jako więź między dwojgiem ludzi. Ja jednak chciałabym zastanowić się dziś nad tekstem przywołującym miłość i tęsknotę za Ojczyzną, i przedstawić wam interpretację utworu literackiego Kamila Cypriana Norwida pt. Moja Piosenka (II).

Pani wiosna

źródło

Wiosna, wiosna, taka jest radosna! Wiosna, wiosna, pięknieje cały świat...

Wiosna to zadziwiająca pora roku. Tchnie optymizmem, bo budzi nowe życie, rozwija wyobraźnię, kreuje nowy świat. Cieplejsze dni sprawiają, że człowiek czuje się lekko, jakby miał możliwość wznieść się w powietrze i lecieć. Życie budzi się, ziemia przybiera się w kwiaty. Wszystko pięknieje...

Kącik poetycki – alergia

źródło

Czasem wstajesz rano po bezsennej nocy i nie masz siły żyć, iść dalej... Nie ciekawi cię jutro, nie interesuje, co jest za rogiem, co czeka, jaki będzie następny życiowy przystanek... Jesteś przekonany, że świat skutecznie wyrwał ci ostatni fragment optymizmu, który skrywałeś w najciemniejszym zakamarku serca. Człowiek człowiekowi wilkiem. To brzmi jak apokalipsa, która staje się dziś. Powtarzając za siwym staruszkiem (który może jest prorokiem – zastanawiam się  nad tym coraz częściej) z wiersza Czesława Miłosza: innego końca świata nie będzie. 

Żegnaj Stary

źródło

*** (Wśród nocnej ciszy)

źródło

***

Wśród nocnej ciszy

anielskie chóry,

złocista gwiazda

jaśnieje z góry...

Cud się wydarzył

w małej stajence –

na sianku gwarzy

Dziecię Święte...

Przybyli tam Mędrcy

i pasterze przybyli –

długo się radowali

i pokłony bili...

I ponieśli Nowinę

poprzez świat cały –

ażeby wszystkie serca

miłością Go ogrzały!

Anna Krystyna Misztal