Miłość na szkockiej prowincji

źródło

Była jak uzależnienie, i więcej; jej pełne usta, jędrne ciało, płonący w niej żywy ogień pociągały go bardziej niż cokolwiek na świecie.

Stephanie Laurens, Uwodzicielka

XIX-wieczna historia miłosna, łącząca elementy romansu, kryminału oraz ludowych wierzeń, to propozycja dla wielbicielek romantycznych opowieści kostiumowych, w których dżentelmeni na białych koniach ratują piękne damy z opresji.

Czym jest miłość...

archiwum prywatne Karoliny

Czym jest miłość i dlaczego odgrywa ważną rolę w życiu każdego człowieka? Jakie cechy powinna mieć miłość, aby być jedną z najważniejszych rzeczy w naszym dotychczasowym życiu? Dla jednych miłość to szczęście, dla innych cierpienie a dla jeszcze kogoś innego – przyjaźń. W miłości chodzi głównie o to, aby odnajdywać szczęście tam, gdzie inni nie są w stanie go zobaczyć, w małym geście, słowie czy spojrzeniu. Bo miłość nie jest czymś trwałym, lecz przemijającym a cały jej sekret polega na tym, aby przechwycić chwilę trwającą i trzymać ją tak długo na ile ona sama nam na to pozwala.

Zagraj ze mną...

źródło

Miałam już kilka spotkań z Pięknymi Panami. Pierwszy z nich był Draniem, drugi Nieznajomym. Nasze znajomości zakończyły się różnie, ale kiedy dowiedziałam się o tym, że w moich okolicach ma pojawić się Piękny gracz, od razu pobiegłam na spotkanie. Oczywiście mówię tutaj o książkach duetu pisarek publikujących pod pseudonimem Christina Lauren. Poprzednie dwie części podobały mi się, dlatego nie mogłam odmówić sobie przyjemności przeczytania także tego tomu.

Królowa Lodów z Orchard Street

źródło

Jest rok 1913. Pewna żydowska rodzina ucieka z ogarniętej porewolucyjnym szałem Rosji. Wśród nich jest mała Malka Treynovsky, której życie później potoczy się w najmniej spodziewany sposób, jakiego nikt się nawet nie spodziewał. Jest dziewczynką pełną radości, o niewyparzonym języku, która praktycznie nie cichnie. To ona namawia ojca, by zamiast do Afryki, popłynęli całą rodziną do Ameryki, w której życie będzie łatwe i przyjemne. Przecież to właśnie tam ulice są wysadzane złotem, z fontann płynie miód i mleko, a wszyscy mają pracę i żyją w przybytku.

Trzy siostry

źródło

Czasami robimy wielki krok w tył i nie możemy tego naprawić. Cofamy się coraz bardziej, aż zdajemy sobie sprawę z tego, ile straciliśmy. I pewnego dnia coś w nas pęka, coś powoduje morze łez, krzyki w środku nocy, trzęsące się ciało… coś, co doprowadza nas do ogromnej rozpaczy i tęsknoty za tym, co utracone. Co zrobić w takiej sytuacji?

Czasami nierozerwalna więź to kwestia chwili

źródło

Wpadają na siebie przypadkiem. Ona i on. Jeszcze się nie znają, czasem nawet nie lubią, a już coś zaczyna się dziać. Ciągnie ich do siebie, niekiedy grzesznie, innym razem bardzo niewinne. Wszystkie drogi przestają prowadzić do Rzymu, a kierują się w bardzo konkretne drzwi. Losy dwojga, nie tak dawno zupełnie obcych ludzi, zaczynają przeplatać się niczym ciasny warkocz. Mogą nie widzieć się latami, ale spotkanie jest tylko kwestią czasu. Przeznaczenie czy zbieg okoliczności? Uśmiech losu czy przekleństwo?

Świat kręci się dalej bez względu na to, jakie spotykają nas nieszczęścia

źródło

Karolina Południowa, 1964 rok. Czternastoletnia Lily Owens żyje w poczuciu winy, pod opieką surowego i agresywnego ojca. Marzy o ucieczce z rodzinnego miasta, by podążyć śladami utraconej w dzieciństwie matki. Gdy jej czarnoskóra opiekunka Rosaleen, pragnąc stać się pełnoprawną obywatelką zostaje brutalnie pobita i oskarżona o napaść, Lily zyskuje szansę na wyrwanie się spod twardej ręki ojca. Organizuje ucieczkę, w którą wplątuje nieprzekonaną do tego pomysłu Rosaleen. Wszystkie tropy prowadzą do małego miasteczka Tiburon, gdzie Lily razem ze swoją opiekunką trafia pod drzwi różowego domu należącego do trzech czarnoskórych sióstr pszczelarek noszących imiona letnich miesięcy Czy w tym niezwykłym azylu Lily odnajdzie spokój sumienia?

Mężczyźni nie marzą

źródło

Mężczyźni nie marzą – z jednej strony czuję się zadowolona, z drugiej rozgoryczona i odczuwam niedosyt. Gdybym miała zaszufladkować tę książkę, nie trafiłaby ani do kategorii "dobra", ani "zła", ale z pewnością pobudzająca do refleksji.