Sukienka z mgieł

Joanna Maria Chmielewka wciąż mnie zaskakuje nie tylko językiem, ale też pomysłowością. Sukienka z mgieł to moje drugie spotkanie z tą autorką i mimo że są w niej opisane losy bohaterów Poduszki w różowe słonie, której jeszcze nie czytałam, jestem zachwycona fabułą książki i zasmucona, że kończy się tak szybko. Jednak dzięki Sukience z mgieł jestem przekonana, że sięgnę po inne książki Chmielewskiej.

Posiadacz

źródło

Wszystko zaczęło się tak niewinnie. Pierwsze spotkania w gronie rodzinnym, pierwsze rozmowy o pracy, pierwsza wymiana spojrzeń. Wszystko, co doprowadzało tę parę do kolejnych rozdroży. A na końcu byli oni. Razem. Jak to się skończyło? Czy otrzymali to, czego pragnęli? Kim jest tajemniczy posiadacz?

Jeszcze wszystko jest możliwe

fot. Dominika R.

Impulsy... Czasami z pozoru nieznaczące zdarzenia (…) lub ich ciąg wpasowują się w czyjąś życiową układankę. Stają się inspiracją. Początkiem łańcuszka lub też jego kolejnym ogniwem. Niteczką splatającą ze sobą ludzkie losy. Albo linką ratunkową. Ślady zostawione w ludzkich sercach, czasem nieświadomie. Słowa, od których człowiek kurczy się albo rośnie.

Przelotny uśmiech, przegapiony autobus, zgubiona rękawiczka... Tak wiele w naszym życiu zaczyna się przez zupełny przypadek. Każde takie wydarzenie może być przełomem, jeśli tylko dasz mu szansę. Czy zaufasz intuicji? Czy podniesiesz rękawiczkę? 

Współczesna baśń o sile kobiecości

fot. Dominika R.

Wróżki nie mają skrzydeł ani magicznych różdżek. Nie wyglądają niczym niewinne dziewczynki ani nie ubierają się z dziecinne stroje. Ale istnieją naprawdę. I mają wyjątkową moc. Co może wyjść z takiego pomysłu? Przekonajcie się sami!

Wszystkie drogi prowadzą Pod Wędrownego Anioła

fot. U. Michalik

– Dłużej tego nie wytrzymam!

(...) Słońce świeci, liście złocą się na drzewach, buczyny chrupią pod kołami roweru, między mną a Jurkiem wszystko jest OK (...), więc o co mu chodzi?
– Nie chcę do końca życia patrzeć na betonową ścianę za oknem! Mam dość szkoły i papierologii! (...) Zmieńmy coś, zanim będzie za późno!

Twarz z lustra

fot. Diana B

Nie znam twórczości autorki. Sięgnęłam po tę książkę głównie z ciekawości. Miałam taką możliwość dzięki temu, iż Redakcja Essentia objęła ją swoim patronatem. 

Początkowo nie byłam nią zachwycona. Pierwsze rozdziały niemiłosiernie mi się dłużyły, nie rozumiałam bohaterów i myślałam, że jedyne, co w książce ciekawe, to okładka. Tak na marginesie, jest naprawdę intrygująca! Wystarczyło jednak trochę poczekać i dostałam niesztampową historię z szybko toczącą się akcją i dosyć ciekawym wątkiem historycznym.

Historia wielkiej, niszczycielskiej i nieśmiertelnej miłości

źródło

Miłość romantyczna ma trzy nieodrębne zasady, dzięki którym zapada w pamięć czytelników przez dekady, a nawet stulecia. Po pierwsze, musi być zakazana. Najlepiej, jak jeszcze pojawi się ten trzeci, który albo kocha, albo po prostu przeszkadza. Najważniejszym elementem jest jednak siła tej miłości – tak wielka, że doprowadza kochanków nawet do skrajności, odbierając im wszelki kontakt z rzeczywistością i popychając wprost w ramiona… śmierci, niestety.

A czy ty znalazłeś swoją poduszkę w różowe słonie...?

źródło

– Zostaniesz moją przyjaciółką?

– No pewnie. (...) Taką prawdziwą przyjaciółką?

– Najprawdziwszą. Aż do śmierci. Chcesz?

– Aż do śmierci!

Przyszłość to teraźniejszość, która jeszcze się nie wydarzyła

źródło

Książek po okładce się nie ocenia. Koniec i kropka. Jednak zainteresowanie jakąś pozycją i wybór akurat tej ze względu na piękną szatę graficzną to już inna sprawa. Tak było ze mną. Kiedy zobaczyłam Ezotero. Córka wiatru, od razu wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Przecież ktoś tak bardzo się starał, żeby przykuła wzrok. Następnymi elementami, które tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że to lektura dla mnie, były tytuł i opis. Od jakiegoś czasu podczytuję literaturę ezoteryczną, przede wszystkim w formie różnego typu poradników. Tutaj miałam możliwość zapoznania się z powieścią, która takie tematy miała w pewnym stopniu poruszyć. Nie mogłam ominąć okazji. Wszystko się zgadzało. Pozostała jedynie… treść.

Bo mieć nie zamienia się w być...

źródło

Nadzieja to miętowy likier zamknięty w butelkowozielonych kulkach i zatopiony w deserowej czekoladzie.

Dwie istoty – dojrzała kobieta i mała dziewczynka. Niby podobne, a jednak tak różne. Każda z nich pragnie miłości, zrozumienia i przede wszystkim czasu, by pogodzić się z tym, co było. Trafiają na siebie, bo los był dla każdej z nich okrutny. Co z tego wyniknie? I przede wszystkim – jakie role w tej historii mają tytułowa poduszka w różowe słonie i tajemniczy Łukasz?

Sekret początkiem wielkiej twórczości

źródło

Każdy, kto zapoznał się z twórczością Charlotte Bronte, zgodzi się ze mną, że jest to pisarka wielkiej sławy. Przede wszystkim sposób, w jaki operowała piórem, kunszt wykonania powieści jest naprawdę na wysokim poziomie. Podczas czytania trzeba się rozsmakowywać każdym słowem, przegryzać, analizować, by na końcu odczuć radość, że oto dostąpiło się zaszczytu obcowania z tak pięknym słowem pisanym. Bo Charlotte jak dla mnie jest mistrzynią swojej epoki. I chyba nikt nie zajmie tego zaszczytnego miejsca. Nie można też powiedzieć, że lektura Bronte jest łatwa. Tutaj trzeba mieć czas na analizę, przemyślenia i uzmysłowienia tego, co autorka chce przekazać w każdym zdaniu, gdyż siostry Bronte charakteryzują się głębokim przeżywaniem emocji, ubierając w słowa wewnętrzny stan, tak zwany duchowy. Możemy wczuć się w daną sytuację i być świadkiem tego, przez co przechodzili wybrani bohaterowie. Sekret stanowi zbiór opowiadań z najwcześniejszych lat autorki, tak naprawdę dzieciństwa i dorastania w domu u boku brata Branwella. To wraz z nim zostały spisane  przeróżne historie.

Gdy wyrzuty sumienia determinują codzienność...

źródło

Zbrodnia i kara jest jedną z najpopularniejszych powieści Fiodora Dostojewskiego. Jako lektura szkolna czasów licealnych cieszy się również uznaniem uczniów, mimo że liczy sobie niemal 600 stron. Perspektywa ujrzenia logo Essentii na okładce nowo wydanej przez wydawnictwo MG książki wzięła górę, a ja postanowiłam na chwilę oderwać się od Morsztynów i innych poetów baroku, aby odnowić wspomnienia...

Romantyczno-pozytywistyczna wizja rzeczywistości

źródło

Lalkę przeczytałam już dawno temu, mniej więcej w drugiej klasie liceum. Gdy tylko dowiedziałam się, że wydawnictwo MG zamierza wydać ją ponownie, pomyślałam, że warto by zobaczyć na okładce logo Redakcji. Dziś chciałabym podzielić się z wami swoją refleksją na temat tej wspaniałej powieści. Jesteście gotowi na podróż śladami Prusa?

William Szekspir

źródło

Czym jest nazwa?
 To co zowiem różą, 

Pod inną nazwą również by pachniało.

Romeo i Julia

Piękno oczami Prusa

źródło

Książka bardzo znana. Przez niektórych uwielbiana, a przez innych znienawidzona. Zawierająca w sobie głębokie, uniwersalne prawdy, które nigdy nie stracą swego szczególnego znaczenia. Lalka, bo o niej tu mowa, jest z nami już od 1887 roku, kiedy to po raz pierwszy zaczął ją publikować "Kurier Codzienny". Współcześnie zwykle spotykamy Lalkę w liceach, kiedy to szczegółowo ją poznajemy. Z własnego doświadczenia wiem, że na początku budzi przerażenie swoją objętością, ale wiem również, że jest doskonałą lekturą, przy której przyjemnie upływa czas. Dzięki wydawnictwu MG mogę znów sięgnąć po tę książkę i dodatkowo zachwycić się jej pięknym wydaniem.

William Szekspir. Cytaty najpiękniejsze

źródło

Być albo nie być – oto jest pytanie. Mogę się założyć, że każdy z was choć raz usłyszał te słowa wypowiedziane przez tytułowego Hamleta w dramacie Williama Szekspira. Często używamy określenia Romeo i Julia, gdy widzimy dwoje zakochanych w sobie ludzi. Ale czy zdajemy sobie sprawę, że twórcą tych słów jest jeden z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej, William Szekspir?

Najpiękniejsze cytaty Szekspira

źródło

Z Williamem Szekspirem mamy styczność od gimnazjalnych czasów, a nawet wcześniej. Czytamy jego piękne dramaty, jeszcze ich nie rozumiejąc, ale już analizując każdy szczegół. Nie potrafimy odkryć jego niesamowitego piękna, które może otworzyć nam oczy i sprawić, że inaczej spojrzymy na otaczający nas świat.

Czytając klasykę, czyli kilka słów o Braciach Karamazow

źródło

Sięgając po Braci Karamazow Dostojewskiego, miałam bardzo mieszane uczucia. Powodem było moja wiedza na temat nastawienia samego autora do Polski oraz Polaków. Z pewnym dystansem podchodziłam do jego twórczości. Na szczęście po przeczytaniu kilku rozdziałów wiedziałam, że to nie tylko powieść o rodzinie, ale w pewnym sensie rozprawa psychologiczno-społeczna. 

Jako że dzieło Dostojewskiego jest bardzo skomplikowane, moja recenzja będzie miała inną formę, skupiając się na analizie całości, bez zarysu fabuły.