NAJNOWSZE
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Weronika Wajszle. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Weronika Wajszle. Pokaż wszystkie posty

sobota, 28 maja 2016

W pogoni za wolnością



źródło
Wyobraźmy sobie życie w klatce, której nie widzi nikt oprócz nas. Jest ciasna i niewygodna, ale nie od razu zdajemy sobie sprawę z jej obecności. Próbujemy dalej funkcjonować, lecz to niewidzialne więzienie coraz bardziej nas ogranicza. Komu o nim powiemy? Czy w ogóle to zrobimy? Jak długo będziemy w stanie udawać? 

środa, 18 maja 2016

Ja to ktoś inny – życiorys Arthura Rimbaud

źródło
Moje życie, jeśli mnie pamięć nie zwodzi, było niegdyś ucztą, na której otwierały się wszystkie serca, płynęły wszystkie wina. Pewnego wieczoru wziąłem na kolana Piękno. – I przekonałem się, że jest gorzkie. – Znieważyłem je. Uzbroiłem się przeciw trybunałom. Uciekłem.

Arthur Rimbaud – poeta, wizjoner, geniusz, człowiek. Artysta, który swą twórczość literacką zakończył bardzo wcześnie, bowiem w wieku 21 lat porzucił poezję, nigdy do niej nie powracając. Kim był ten poeta-jasnowidz, którego Victor Hugo przywykł nazywać dziecięcym Szekspirem? Jak wiele mógł mieć do przekazania w tak młodym wieku? Dlaczego tak szybko porzucił poezję? 

czwartek, 5 maja 2016

Być albo nie być... Tylko co z tą czaszką?

Laurence Olivier jako Hamlet
Przyznam szczerze, że do napisania niniejszego tekstu bezpośrednio zainspirowały mnie ostatnie doniesienia z Wielkiej Brytanii – tamtejsi archeolodzy badający grób Williama Shakespeare'a odkryli, że brakuje w nim czaszki poety. Oczywiście nie ma co do tego pewności i najprawdopodobniej tak zostanie, gdyż ekshumacja raczej się nie odbędzie; nic dziwnego, przed naruszaniem prochów ostrzega sama płyta nagrobkowa: Przyjacielu, na miłość boską, zaprzestań wykopywania spoczywających tutaj prochów. Błogosławiony ten, który oszczędzi te kamienie, a przeklęty ten, który ruszy moje kości. Możemy natomiast być pewni, że w najbliższych miesiącach czeka nas wysyp kolejnych – mniej lub bardziej szalonych – teorii na temat życia i śmierci Szekspira.

środa, 2 marca 2016

And the Oscar goes to...

Leonardo DiCaprio
Ma 35 centymetrów wysokości, waży prawie 4 kilogramy i pokryta jest 24-karatowym złotem. O jej zdobyciu marzy większość filmowych twórców i nie ma w tym nic dziwnego; ta szczególna nagroda jest najbardziej prestiżowym wyróżnieniem w świecie kina. Mowa oczywiście o Oscarach, które w ubiegłą niedzielę zostały rozdane po raz osiemdziesiąty ósmy. 

poniedziałek, 15 lutego 2016

I gdzie ten marazm, gdzie uśpienie...?











Wesele Stanisława Wyspiańskiego to jeden z najbardziej znanych, ale i najtrudniejszych dramatów. Ta poetycka opowieść o weselu Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną doczekała się wielu inscenizacji teatralnych, a jej popularność nie słabnie. Każdego roku nowi reżyserzy sięgają po dzieło Wyspiańskiego, przedstawiając je wedle własnej wizji. Nieco inaczej zrobił Krzysztof Jasiński, który w roku 2013 postanowił wystawić tryptyk o tytule Wędrowanie, na który składają się: Wesele, Wyzwolenie i Akropolis. Zrealizowanie tak ogromnego przedsięwzięcia co prawda zasługuje na podziw i uznanie, ale nieco przerosło samego reżysera, przynajmniej jeśli chodzi o Wesele.

wtorek, 19 stycznia 2016

Kino grozy bez grozy, czyli Diabelska plansza Ouija

źródło
Nie ulega wątpliwości, iż dobry film grozy to rzecz trudna do zrealizowania. Wystarczy spojrzeć na wielkie produkcje ostatnich lat, którym brakuje nie tylko oryginalności czy dobrej gry aktorskiej, ale przede wszystkim klimatu. Jednym z takich filmów jest Diabelska plansza Ouija.

sobota, 16 stycznia 2016

Wszystkie drogi Alana Rickmana



źrodło
Teatr traktował jak religię. Aktorstwo – niczym powołanie. Do pracy podchodził z należytą powagą, do siebie i własnych słabości niekoniecznie. Kim był Alan Rickman? Bo na pewno nie jedynie Severusem Snape'em czy Hansem Gruberem. Jeśli chcesz wiedzieć kim jestem – mawiał – wszystko znajdziesz w mej pracy. A jego praca była niezwykle piękną, kolorową podróżą przez film, teatr i telewizję.

czwartek, 24 grudnia 2015

Skąd wzięły się jasełka?

Pragnę uczcić pamięć o narodzinach owego Dziecięcia... pokazać niewygody i wyrzeczenia, jakie musiało znosić złożone w żłobie, leżąc w sianie w obecności wołu i osła. Pragnę pokazać to oczom tych, którzy przyjdą do groty, w żywych postaciach ludzi i dzieciątka i również przy żywych zwierzętach.
 
Wróć na górę
Copyright © 2014 Essentia. Design: OtwórzBlo.ga | Distributed By Gooyaabi Templates