Wielka miłość do natury oraz obcowania z nią oczami Elizy Orzeszkowej

źródło

Eliza Orzeszkowa, znana powieściopisarka i nowelistka, miała wielką pasję przyrodniczą. Kiedy nadchodziły miesiące letnie, bardzo wiele czasu spędzała na łonie natury, ciesząc się widokiem wszelakiej roślinności.  Pisarkę interesowała botanika, dlatego prowadziła ona własny zielnik, w którym zamieszczała wcześniej nazbierane oraz wysuszone rośliny; każda z nich była podpisana nie tylko nazwą, ale również zawierała opis właściwości leczniczych. Orzeszkowa wykorzystywała swoje zbiory twórczo, dokładniej mówiąc: tworzyła z nich przeróżne ozdoby dla swoich bliskich, między innymi zakładki do książek, a nawet obrazy.

Walka z zapomnieniem

żródło

Eliza Orzeszkowa, tworząc swoją najnowszą powieść zatytułowaną A...B...C..., miała w zamyśle ukazanie sytuacji narodu polskiego żyjącego pod zaborami. W kraju, gdzie zakazana była jakakolwiek forma nauczania języka polskiego.

Nowela została napisana w 1884 roku. Niestety z powodu problemów z cenzurą wydana została dopiero po dwóch latach. Akcja toczy się w XIX wieku lat siedemdziesiątych, niestety z powodu wcześniej wymienionej cenzury, autorka nie mogła podać prawdziwej nazwy miasta, dlatego  używa sformułowania wielkiego miasta, wielkich Niemiec.

O problemie tożsamości narodowej

źródło

Eliza Orzeszkowa, decydując się napisać najnowszą powieść, pierwotnie zatytułowaną Mezalians, chciała ukazać podział klasowy społeczeństwa. Z początku miała ona mieć wydźwięk czysto uczuciowy, miała wyrażać problem, jakim było pochodzenie oraz możliwość związania się z partnerem niższego stanu. Jednak podczas pisania rozbudowała wątek historyczny, nawiązując w nim do przeżytego powstania i jego konsekwencji politycznych.

Spojrzenie w życie Orzeszkowej

źródło

Eliza Orzeszkowa, z domu Pawłowska, urodziła się 6 czerwca 1841 roku w Milkowszczyźnie koło Grodna. Była córką zamożnych ziemian, odebrała konwencjonalne domowe wychowanie, później przebywała na pensji u sióstr sakramentek w Warszawie. Rodzice bardzo młodo wydali Elizę za mąż, bo już w wieku siedemnastu lat ta poślubiła Piotra Orzeszkę, będącego właścicielem majątku zwanego Ludwinowo pod Kobryniem. Małżeństwo to niestety nie należało do udanych, zaś pobyt pisarki w Ludwinowie przysłużył się do pracy publicznej oraz zagłębiania wiedzy dotyczącej takiego życia.